diyarbakır kebap kültürü

diyarbakır'da kebap bir yemekten öte, sohbetin ve buluşmanın bir ifadesidir. şiş, ciğer, kaburga ve kuzu eti ağırlıklı çeşitler ön plandadır. kebap yanında lavaş, közlenmiş sebze, soğan ve sumak standarttır. sofrada ağır ağır yenir, aceleye gelmez.

kebap sonrası çay ya da kahve ve ardından tatlı denemek, gelenek haline gelmiş bir yemek sırasıdır. kebap yapımında en yaygın tercih kuzu etidir. mangal ateşi kömürle yakılır ve sürekli kontrol edilir. servis sırasında lavaş sıcak tutulur, yanında soğan, sumak ve biber gelir. dumanlı mangal başında yemek, bu kültürün ayrılmaz bir parçasıdır.

kebap bir yemek olduğu kadar bir buluşma biçimidir. işten sonra arkadaşlarla, hafta sonu ailecek kebap sofrasında oturmak şehirde sıradan bir alışkanlıktır. yemek kadar sohbet de önemlidir.

mangal kömürünün kalitesi kebabın lezzetini belirler. ustalar ateşi sürekli kontrol eder. iyi ateş, iyi kebabın yarısıdır. mangal başında duran usta bu işin kalbidir.

kebap çeşitleri arasında kararsızsanız karışık bir tabak sipariş etmek akıllıca olur. farklı etleri aynı sofrada tadabilirsiniz. porsiyonları paylaşmak hem israfı önler hem çeşit sağlar.

yanında verilen közlenmiş domates ve biberi atlamayın. mangalın dumanını taşıyan sebzeler kebabın yağlılığını dengeler. lavaşın içinde hepsini bir arada yemek en iyisi.

kebap sonrası ağır bir yemek, sıcak bir çay ve yürüyüş ihtiyacı doğurur. surların yanında yürüyerek yemeği sindirmek şehirde sık yapılan bir şeydir.

çocuklu ailelere öneri: baharatı az, yağı az pişmiş kebap türlerini tercih edin. kebapçıya çocuğun yaşını ve acı toleransını söylemek ustanın doğru seçimi yapmasına yardımcı olur.

kebap kültürü, bir şehre sadece yemek yemeye değil, yemekle tanışmaya gelmektir. bu yüzden acele edip yemeği bitirmek yerine tadını çıkarmak lazım. (bkz: diyarbakır ciğer kebabı)