diyarbakır içli köftesi

ince bulgur hamurunun içine kıyma, soğan ve baharatlı iç doldurularak yapılan içli köfte, diyarbakır sofralarının sevilen yemeklerinden. kızartılarak ya da haşlanarak yapılan çeşitleri vardır. hamurun inceliği ve iç harcın dengesi işin ustalığıdır. bu yüzden evde de lokantada da "elin lezzeti" lafı sık geçer. bayram ve misafir günlerinde toplu halde yapılması gelenektir.

soğuk bir yoğurtlu ya da çorbalı sunumla da karşılaşabilirsiniz. yöresel isimler bölgeye ve aileye göre değişebilir, merak ederseniz ustasına sormak en iyisi. içli köfte yapımı çoğu evde toplu bir iştir. komşular ve akrabalar bir araya gelip hamuru yoğurur, iç harcı hazırlar ve tek tek şekil verir. bayram öncesi dondurulmaya kaldırılan köfteler, misafir geldiğinde hızla sofraya çıkar. bu yüzden her evin kendi ritmi vardır.

içli köftenin zor kısmı dış hamurdur. çok kalın olursa iç kaybolur, çok ince olursa pişerken patlar. bu yüzden ustalar elini ıslatarak, parmaklarıyla ince bir kâse şekli verir. izlemesi bile huzurlu bir iştir.

şehirde içli köfte hem aile sofrasında hem lokantalarda sevilen bir yemektir. kimi yerde haşlama, kimi yerde kızartma tercih edilir. sipariş verirken hangisi olduğunu sormak sürprizlerden kurtarır.

hazır dondurulmuş köfteyle taze yapılan arasındaki fark ilk lokmada anlaşılır. hamur daha yumuşak, iç daha sulu olur. bu yüzden esnaf lokantalarında günün yemeklerine bakmak iyi bir fikirdir.

akşam yemeği için sipariş edecekseniz erkenden sormakta fayda var. içli köfte emek isteyen bir yemek, bazı yerlerde sabah hazırlanır ve gün içinde tükenebilir.

soğuk havalarda yoğurtlu ya da çorbalı çeşitleri ısıtır, yaz günlerinde kızartması daha çok tercih edilir. mevsime göre menüde olup olmadığını sormak yeterli. (bkz: diyarbakır'da kış yemekleri)

çocuklu aileler için: kızartma çeşidi çocuklara genelde daha cazip gelir; içi çok acılı olmayanını istemek yeterli. yine de acı seviyesini baştan sormakta fayda var.

içli köfte yapabilmek, gelin adaylarına dair şakalarda sık geçer. kimse böyle bir sınav olduğunu iddia etmez ama herkes bu espriyi bir kere duymuştur.