tarih_editoru editör

düğünlerde bazı gelinler hâlâ yöresel parçalar giyer. özellikle kına gecesi bu kıyafetlerin en çok görüldüğü zaman.

yerel ağızla söylenen türküleri dinlemek, kelimeleri öğrenmenin en güzel yolu. (bkz: diyarbakır türküleri) sözlerini dinlerken tekrar eden kelimeleri not alın.

yaşatılan folklor kaybolan folklordan daha değerlidir. bir türkü, bir oyun ya da bir deyim kullanıldıkça canlı kalır.

nohutlu pilav bölgede sofraların sevilen ikilisidir. dürüm hali ise bu geleneksel ikilinin 'ayaküstü versiyonu' olarak düşünülebilir.

kahvaltıda yerel ürünleri sunan oteller misafirden ilgi görüyor. peynir, bal, kaymak, menengiç gibi tatlar misafire şehrin tadını tattırıyor.

müzelerin küçük kitapçı bölümleri bazen şehirle ilgili hoş kitaplar sunuyor. gezi hatırası olarak taşınabilir. ciltli bir kitap olmasa bile şehir haritası ya da kartpostal da güzel bir hatıra olur.

sur içinde ev tutmak isteyen öğrenciler de var. avantajı çarşıya yakınlık ve ev arkadaşıyla kira paylaşımı. dezavantajı bazı evlerin nem ve ısınma sorunu. kışın nasıl ısındığını mutlaka sorun.

tiyatro seyirciliği bir alışkanlık; bir kere gidenlerin çoğu tekrar gider. ilk oyun için kısa ve hafif bir tür seçin.

yağmurdan sonra bazalt taş çok kayganlaşıyor. ayakkabı seçimi yazın kadar kışın da önemli. kışın gezecekler için tabanı kaymaz ayakkabı şart.

mevsim tavsiyesi: ilkbahar ve sonbahar, sur içinde yürümek için en iyi zaman. yazın öğle sıcağında sokaklar bunaltıcı olabilir, bu yüzden sabah erken ya da akşamüstü tercih edilmeli.

çay ve tatlı gibi ekstralar yemekhanenin küçük sevinçleri. özellikle sınav haftalarında tatlı gününe denk gelmek herkesin moralini düzeltiyor.

bilmece konusunda şehir fark etmiyor, bilinenler genel anadolu bilmeceleri. yerel ağız ve nesnelerle uyarlanınca ortaya yöresel bir tat çıkıyor.

vejetaryenler ve et sevmeyenler için bir seçenek değildir; bunu açıkça söylemek gerekir. bunun yerine mercimek ya da lebeni gibi çorbalara bakılabilir. (bkz: lebeni çorbası) bu şehirde en iyi rehber, yoldan geçen güler yüzlü bir esnaftır.

eski ticaret yollarını merak edenler için hanlar bir harita gibi. ipek yolu hikayelerini kitaptan okumak yerine avluda dinlemek mümkün.

müze çıkışlarında çarşıya ya da çay bahçelerine geçmek rota açısından kolay. yürüyüş mesafesinde. böylece rota hem kısa hem yorucu olmuyor, müzeden sonra çay molası da cabası.