mayalı hamurdan yapılan, baharatlı ve kokulu bir hamur işi. bayramlarda, özel günlerde ve misafir gelince hazırlanması gelenek halinde. çay saatinin vazgeçilmez eşlikçisi. her ailenin kendine özgü bir tarifi vardır. içine konan baharat ve şeker miktarı farklılık gösterir. tadı hafif tatlı ve aromatiktir.
hazır satanlar da var ama evde yapılanı bambaşka bir şeydir derler. şehre gelenler yanında hediyelik götürmek için sıkça tercih eder. kömbe yapımı sabırlı bir iştir. hamurun mayalanması için zaman gerekir. içine konan kokulu baharatlar mutfağı dolduran sıcak bir koku yayar. bayram öncesi evleri saran bu koku, çocukluk anılarını canlandırır.
kömbe aslında bir hamur işi olmanın ötesinde, kokusuyla evi saran bir sembol. fırından yeni çıkmış kömbenin kokusu mahalleyi sarar; komşu kapısı çalınır, 'bizde de pişti' diye tabak gider.
kömbe çayla yenir. kahvaltıda da, ikindi çayında da yeri vardır. yanına tereyağı sürmek isteyenler olur ama çoğu kişi sade tercih eder.
hediyelik olarak alırken kuru ve paketlenmiş olanları tercih edin. taze kömbe birkaç gün içinde kurur, bu yüzden hemen yenmesi gerekir.
sponsorluDiyar Halıhalın kapından alınır, tertemiz gelir
incele
içindeki baharat ve aroma ailelere göre değişir. bir evde bulduğunuz kömbeyi başka evde bulamamanız normaldir. bu çeşitlilik tarifin zenginliğidir.
saklama ipucu: kömbeyi hava almayan bir kapta saklamak kurumasını geciktirir. kuruyan kömbeyi hafifçe ısıtmak ya da çayla yumuşatmak yeniden lezzetlendirir.
bayram öncesi evlerde kömbe yapmak hâlâ yaşayan bir gelenek. mahalle fırınlarında kuyruk olması bu yüzden şaşırtıcı değil. (bkz: diyarbakır kurabiyesi) bu şehirde en iyi rehber, yoldan geçen güler yüzlü bir esnaftır.
şehre gelen misafirlere kömbe ikram edilirse bunu bir jest olarak bilin. 'bizim evde olanı sunuyoruz' demenin lezzetli bir yolu.