diyarbakır'da ikram geleneği

diyarbakır'da misafire ikram etmek önemli bir gelenek. eve gelen kişiye mutlaka çay, bazen de meyve ya da tatlı sunulur. ikramı kabul etmek ev sahibine duyulan saygının bir göstergesi olarak okunuyor.

ikramı geri çevirmek bazen kibarca yapılmalı, çünkü ev sahibi bunu önemser. en azından bir yudum içmek, teşekkür etmek uygun olur. yaz aylarında ikram edilen soğuk içecekler, sohbetin ilk adımı gibi.

yaz aylarında soğuk su, şerbet ya da karpuz ikramı sık görülür. misafirlik adabı konusunda (bkz: diyarbakır'da misafirlik adabı). aç olmasanız bile birkaç lokma almak nazik bir davranış.

sofra kurulmadan önce çay gelir, bu sıra neredeyse değişmez. çay bardağı boş kaldıkça yenilenir; artık istemiyorsanız bardağın üstüne kaşığı koymak yeterli bir işaret.

kahve ikramı, özellikle kız isteme ve önemli ziyaretlerde ayrı bir anlam taşır. ziyaretin ciddiyetini gösteren geleneksel bir ikramdır.

çay yanında ikram edilen kuru yemiş, kurabiye ya da tatlı çoğu zaman evin kendi yaptığıdır. "eline sağlık" demek ikramın karşılığıdır.

ikram edene "zahmet oldu" demek yeterli bir nezaket. "hiç gerek yoktu" demek bazen ev sahibini üzer, çünkü onun için ikram bir zevktir.

kış akşamlarında salep ya da sıcak süt, yaz gelince ayran ve şerbet öne çıkar. mevsime göre ikram menüsü değişir.

esnaf ikramı da ayrı bir dünya. bir şey almasanız bile çay önermesi çarşıdan geçenin hakkıdır, kibarca teşekkür edin.

çocuklara şeker ya da meyve ikramı vardır. büyük yaştakiler bunu bir sevgi göstergesi olarak yapar.