diyarbakır'da karpuz sadece bir meyve değil, yaz akşamlarının sosyal bir ritüelidir. aile ya da komşular bir araya geldiğinde karpuz kesmek, sohbetin başlangıcı gibidir.
karpuz önce soğuk suda ya da buzdolabında bekletilir, ardından iri dilimlere bölünerek tepsiyle servis edilir. çocuklar çekirdek tükürme yarışı yapmayı çok sever.
büyük bir karpuzu aileye yetecek kadar almak mantıklı. kalan kısmı kapalı kapta ve mutlaka buzdolabında saklayın, çünkü kesilmiş karpuz sıcakta kısa sürede bozulur. (bkz: karpuz seçme ipuçları)
karpuzun olgunluğunu anlamak için kabuğuna parmakla vurup sesini dinleyenler vardır. tok ve derin ses iyiye işaret sayılır.
altındaki sarı leke, karpuzun toprakta olgunlaştığını gösterir; bu leke kremsi sarıysa iyidir, beyazsa erken kopmuş olabilir.
sponsorluJet Şoföraracını sen kullanma, eve şoförünle dön
incele
karpuz dilimlemeden önce kabuğunu yıkamak gerek. bıçakla kesilirken kabuktaki kir ete geçebilir. kesme tahtasını ve bıçağı da yıkamak, tatlı ve serinletici bir sofra için basit bir hijyen kuralı.
yaz akşamı balkonda ya da avluda karpuz yemek, sofranın en gündelik ama en güzel hâli. yanına beyaz peynir koymak tatlı tuzlu dengeyi kurar.
çekirdekleri atmayıp kurutup kavuranlar da var. tuzlu ya da sade, çay yanında atıştırmalık olur. (bkz: kuruyemişçi dükkanı)