mahalle kültürü hâlâ yaşıyor. komşular birbirini tanır, bayramlarda ve özel günlerde kapı çalınır, çocuklar sokakta oynar. büyük şehir olsa da kasaba sıcaklığı korunuyor. kapı önünde oturup selam vermek, mahalleden geçerken tanımadığınız birine bile 'merhaba' demek burada hâlâ gündelik hayatın parçası.

yeni taşınanlar için ilk hafta komşulara merhaba demek çok işe yarar. kısa sürede bakkaldan fırıncıya herkes sizi tanır. bir hastalık ya da sevinç olduğunda komşuların ilk koşanlar olması, mahalle kültürünün asıl gücünü gösteriyor.

apartman hayatı yaygınlaşsa da giriş katında sohbet edenler, balkonda çay içenler eksik olmaz. misafirperverlik burada gündelik bir alışkanlık. bu sıcaklık bazen sorumluluk da getiriyor; bayramlarda ziyaret etmeyen komşu hemen sorulur, kimse unutulmaz.

mahalle kültürünün tanımı basit: ekmek almaya giderken üç kişiyle selamlaşıyorsanız mahalledesiniz. yoksa apartmandasınız. aynı yerde yirmi yıl yaşayan biri için bakkal, fırıncı ve komşu kapısı bir ailenin uzantısı gibidir.

sponsorluJet Şoföraracını sen kullanma, eve şoförünle dön incele

bu başlığa sen de yazmak ister misin? diyarbakır'ı en iyi bilenler burada.

şikâyet et

bu içerik neden kaldırılmalı?

hukuki bir talep için içerik kaldırma formunu kullanabilirsin.