güneydoğu ve doğu illerinden, hatta batıdaki şehirlerden diyarbakır'a okumaya gelen çok sayıda öğrenci var. ilk haftalar şehri tanımakla geçiyor: ulaşım, yemek, yurt ya da ev düzeni derken kısa sürede alışmak mümkün. (bkz: dicle üniversitesi) şehre yeni gelenlerin en çok şaşırdığı şeylerden biri yaz sıcağı ve şehir kültürünün sıcak insan ilişkileri oluyor.
misafirperverlik burada gerçekten bilinen bir özellik; komşular ve esnaf yeni gelen öğrenciye çoğunlukla yardımcı oluyor. ailesinden uzak ilk yılını geçirenler için bir kaç öneri: yakın bir arkadaş çevresi edinmek, kampüs topluluklarına katılmak ve hafta sonları şehri keşfe çıkmak. surların çevresi, çay bahçeleri ve parklar iyi birer başlangıç noktası.
yeni gelenlerin ilk hafta yapması gereken şeyler arasında yakındaki market, eczane ve toplu taşıma duraklarını öğrenmek var. bu küçük keşifler gündelik hayatı hızla kolaylaştırıyor. bunun yanında bir iki komşuyla selamlaşmak da yabancılık duygusunu azaltan en hızlı yöntemlerden biridir.
şehre ilk gelişte sur'u ve çarşıyı yürüyerek gezmek, diyarbakır'ın hem tarihini hem tadını tanımanın en iyi yolu. arkadaşlarla birlikte yapılan bu gezi kısa sürede şehre ısınmayı sağlıyor.
sponsorluDiyar Halıhalın kapından alınır, tertemiz gelir
incele
yemek kültürü şehir hayatının önemli parçası. kahvaltı sofraları, çay ocakları ve yerel lezzetler öğrencilerin hem bütçesini hem sosyal hayatını şekillendiriyor. özellikle kahvaltı kültürü, uzaktan gelen öğrenciler için hem ev özlemini hafifleten hem de yeni arkadaşlıkları başlatan güzel bir buluşma noktasıdır ve her hafta yinelenir.
evden uzakta olmanın zorlandığı günler olabilir; bu normal. aileyle düzenli görüşmek, arkadaş çevresi kurmak ve bölümdeki insanlarla vakit geçirmek özlemi hafifletiyor. bu duygu ilk dönemde yoğun olsa da genellikle zamanla azalır ve yerini yeni şehre karşı gerçek bir bağlılığa bırakır.
yaz sıcakları ve kış soğukları iklimin belirgin olduğu bir şehirde yaşamayı gerektiriyor. mevsimine uygun kıyafet almak ve evinin ısınma düzenini baştan öğrenmek rahat bir ilk yıl için önemli.
sponsorluJet Şoföraracını sen kullanma, eve şoförünle dön
incele
hafta sonları şehri gezmek, hevsel bahçelerine, dicle kıyısına ya da müzelere uğramak hem moral veriyor hem şehri sevmeyi kolaylaştırıyor. kampüs dışına çıkıp şehri tanımak, üniversite yıllarını sadece derslerden ibaret olmaktan çıkaran en güzel alışkanlıktır. (bkz: dicle üniversitesi)
kısa tanım: diyarbakır'a okumaya gelen öğrenci, ilk ay buralı değilim der, ikinci dönem bizim şehir demeye başlar. ayrılırken ise valizinde mutlaka biraz peynir ve bir iki hatıra olur.