diyarbakır deyimleri

deyimleri ezberlemek yerine kullanmak lazım. yanlış yerde söylerseniz ortam gülüşmeyle çözülür, kimse kızmaz, aksine ağız tadıyla düzeltirler.

yaşlılarla konuşurken aynı anlama gelen iki deyim üst üste söylenir, vurgu için. ilk başta tekrar sanırsınız, sonra ritmi anlarsınız.

"canın sağ olsun" gibi kalıplar sadece üzüntüde değil, sevinçte de kullanılır. hangi anlama geldiğini bağlama bakarak anlamak gerekir.

deyim kitaplarında olmayan, sadece sokakta duyulan sözler de var. bunların yazıya geçirilmesi için hala bir arşiv çalışması gerekiyor.

çocukların deyimlerle tanışması genelde büyükanne ve büyükbabadan olur. bir deyimi öğrenmek aynı zamanda bir büyüğü hatırlamak demek.

şairler de bu deyimlerden yararlanır. diyarbakırlı yazarların kitaplarında günlük konuşmanın tadı çoğu zaman bu kalıplarla gelir.

bir sözü ilk defa duyduğunuzda çözemediyseniz "nasıl yani?" demek ayıp değil. anlatan kişi bundan memnun kalır.