dicle üniversitesi

diyarbakır'ın en köklü yükseköğretim kurumu, 1966'da kurulmuş. adını şehrin içinden akan nehirden alır. tıptan ziraata, hukuktan mühendisliğe geniş bir fakülte yelpazesi sunar ve yalnızca diyarbakır'dan değil, çevre illerden de çok sayıda öğrenci çeker. şehrin gündelik hayatında ve ekonomisinde hissedilir bir ağırlığı var.

üniversite yılları diyarbakır'da hem akademik hem de sosyal açıdan zengin geçebiliyor. kampüs içindeki topluluklar, şehrin kültür sanat etkinlikleri ve uygun yaşam maliyeti öğrencilere cazip geliyor. ayrıntılar için (bkz: dicle üniversitesi kampüsü) ve (bkz: dicle üniversitesi fakülteleri) başlıklarına göz atılabilir.

dicle nehri şehrin kenarından geçerken üniversiteye de adını vermiş. dicle üniversitesi diyarbakır'ın en büyük akademik kurumu olduğu için şehirde dicle diye başlayan her şeyin yarısı ona bağlanır, yarısı nehre.

adaylar için pratik tavsiye: tercih döneminde bölümün öğrenci memnuniyeti ve mezun olanların nerelerde çalıştığı gibi konulara bakmak, sadece taban puana bakmaktan daha sağlıklı bir karar verdirir. (bkz: dicle üniversitesi fakülteleri)

ilk yıl kampüs, yurt ve ev arasında mekik dokuyan öğrenciler zamanla şehri de keşfediyor. hafta sonları sur'a yürümek, hevsel bahçelerine çıkmak ya da çarşıda çay içmek öğrencilerin klasik kaçamaklarından.

aileler için not: şehir yabancı gelenlere sıcak davranan bir yer olduğu için çocuğunu ilk kez uzağa gönderen aileler çoğunlukla içi rahat dönüyor. yine de yurt ya da ev düzenini önceden ayarlamak işleri kolaylaştırıyor.

kısa tanım: dicle üniversitesi, diyarbakır'da yaşayan her ailenin tanıdığı birinin okuduğu, çalıştığı ya da hastasına gittiği yerdir. şehirde bu kadar yaygın bir referans noktası az bulunur.

yeni kayıt olanların en sık sorduğu şey: öğrenci kimlik kartı ne zaman çıkar? bu işlem için kayıt döneminde öğrenci işleri biriminin duyurularını takip etmek gerekiyor; genelde kayıt günlerinde verilen bilgi yeterli oluyor.

şehir dışından gelenler için esprili bir gözlem: ilk hafta herkes sıcağa ya da soğuğa şaşırıyor, ikinci hafta yemeklere, üçüncü hafta ise ayrılırken bir daha gelirim diyor. (bkz: diyarbakır'a okumaya gelenler)