otuz beş yaş şiiri

"otuz beş yaş" cahit sıtkı tarancı'nın en bilinen şiiri. ömrün ortasına gelmiş birinin iç dökümünü yapar ve başındaki dize dante'nin ünlü mısrasına gönderme yapar. şiir, yaşa ve ruh haline göre farklı anlamlar kazandığı için herkes ayrı bir cümleyi sahipleniyor.

sade dil ve içten ton yüzünden herkesin kolayca kendine uyarlayabildiği bir şiir. yaş otuz beşe yaklaşınca daha da çok anlam kazanıyor. sınıfta okutulduğu yıllar hatırlanır, biraz da nostalji kokar.

diyarbakırlıların gurur duyduğu şiirlerden biri. otuz beşe gelen birine hediye edilecek bir okuma önerisi. müzesini ziyaret edince şiirin duygusu çevreye yayılmış gibi hissediliyor.

şiirin adı yaşa gönderme yapıyor ve yıllar geçtikçe okuyanın yaşına göre anlamı değişiyor. yirmili yaşlarda başka, otuz beşte başka okunuyor.

sık yapılan yanlış, bunu sadece otuz beş yaşındakilerin şiiri sanmak. aslında zaman ve ömür üzerine, her yaştan okura seslenen bir şiir.

okul kitaplarında yer almasıyla herkesin kulağına aşina, ama bütününü okuyan azdır. bir gün oturup baştan sona okuyun.

bu şiir, edebiyat öğretmenleriyle öğrencilerin ortak bir hatırasıdır. sınıfta ezberletilen şiir olarak anılır. yıllar sonra aynı şiiri açıp okuyanlar, öğretmenlerinin sesini hatırladıklarını anlatır.

şiirin sade dili çeviri yapılmasını zorlaştırır, çünkü sadelik çeviride kolay kaybolur. başka dillerdeki çevirilerini merak edenler olursa şaşırır.

yaş otuz beşi geçenler için hatırlatma, gençler için ileriye dönük bir uyarı niteliğinde. kısa ama etkili.

arkadaşa doğum günü kartı yazarken bir dize alıntılamak çoğu zaman iyi bir fikir. yeter ki ağır bir mesaj vermesin.